Ο Μύθος της Αλκυόνης

 

“Ο μύθος της ΑΛΚΥΟΝΗΣ συμβολίζει για εμάς την ελπίδα πως οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε μπορούν να ξεπεραστούν, όσο μεγάλες και αν είναι. Με τη δική μας στήριξη και τη δική σας προσπάθεια, οι ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ θα έρθουν και για τη δική σας οικογένεια.”

Η Αλκυόνη στην ελληνική μυθολογία δεν ήταν πουλί, αλλά μια όμορφη γυναίκα, σύζυγος του Κήυκα, βασιλιά της Τραχίνας και κόρη του Αιόλου και της Ενάρετης. Η ένωσή της με τον Κήυκα ήταν τόσο τέλεια, που οι δυο τους άρχισαν σιγά σιγά να πιστεύουν ότι δεν ήταν κοινοί άνθρωποι αλλά ισάξιοι των Θεών. Με την υπερβολική όμως περηφάνια τους άρχισαν να προκαλούν την οργή των Θεών και ιδιαίτερα του Δία, ο οποίος εξοργισμένος αποφάσισε να τους τιμωρήσει.

Μια μέρα που ο Κήυκας μπήκε στο καράβι του για ένα κοντινό ταξίδι, πυκνά σύννεφα εμφανίστηκαν στον ουρανό και αστραπές έζωναν το καράβι. Η οργή του Δία ήταν έκδηλη, ώσπου ένας ισχυρός κεραυνός από τον Όλυμπο χτύπησε το καράβι και το έκανε κομμάτια. Ο Κήυκας βρέθηκε στη θάλασσα αβοήθητος και σε λίγο πελώρια κύματα τον παρέσυραν στα βάθη του πελάγους. Όταν η Αλκυόνη έμαθε το δυσάρεστο νέο, έτρεξε αμέσως στην ακρογιαλιά για να βρει τον αγαπημένο της σύζυγο. Με την ψυχή της γεμάτη αγωνία άρχισε να τρέχει φωνάζοντας και κοιτώντας προς το πέλαγος, μα δυστυχώς δεν έβλεπε τίποτα εκτός από μερικά σπασμένα σανίδια από το καράβι. Κάθισε απελπισμένη σε ένα βράχο και άρχισε να κλαίει απαρηγόρητη μέρες και ώρες.

Κάποια στιγμή ο Δίας την είδε και την λυπήθηκε. Για να δώσει τέλος στο μαρτύριό της την μεταμόρφωσε σε πουλί. Είναι ένα όμορφο πουλί που πήρε το όνομά της και το οποίο ζει πάντα κοντά στη θάλασσα, λες και περιμένει να εμφανιστεί μέσα από τα κύματα ο χαμένος Κήυκας. Τα αβγά της όμως όρισε να τα γεννά όχι την άνοιξη, όπως όλα τα πουλιά, αλλά μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Έρχονταν λοιπόν τ’ αφρισμένα κύματα και τα έκαναν κομμάτια…

Η δυστυχισμένη μάνα φτεροκοπούσε κι έκλαιγε που δεν πρόφταινε να δει τα παιδιά της. Τόσο μεγάλο ήταν το βασανιστήριό της, που πάλι ο Δίας τη λυπήθηκε κι αποφάσισε να γαληνεύει ο καιρός μέσα στη βαρυχειμωνιά, οι άνεμοι να ησυχάζουν, για να της δίνεται καιρός να κλωσάει τ’ αβγά της. Αυτές οι γαλήνιες μέρες μέσα στο χειμώνα, είναι οι γνωστές σε όλους μας ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ.